عشق بدون مرز

دیدارما،چون آب و ماه،چه دور ...چه درهم ....

                 

 

 به دریاشکوه بردم ازشب دشت

وزاین عمری که تلخ تلخ بگذشت

به هر موجی که می گفتم غم خویش

سری می زد به سنگ و باز می گشت

                                  (فریدون مشیری)

نوشته شده در شنبه ۱٥ خرداد ۱۳۸٩ساعت ۱۱:۳۳ ‎ق.ظ توسط محمد صابر اسکندری نظرات () |


Design By : Night Skin